Van de Vee,

 

Ik begrijp inmiddels dat Van de Vee ook door anderen wordt gelezen. En tegen me gebruikt, zo dat uit mag komen. Zo kwam ik afgelopen donderdag op HGC om te kijken naar de wedstrijden van ons heren 1 team tegen HGC en Rotterdam. In het clubhuis zag ik Madeleine Buise (de plaatselijke Vee) met wat kerels praten. Ik liep zo bij de start van het nieuwe seizoen toch even op haar af en gaf haar drie kussen, waarop een van de kerels waarmee ze stond te praten zijn hand uitstak en tegen me zei: “ik ben Frank”.  Mooi dacht ik en keek hem niet-begrijpend aan waarop hij zei dat tie mijn stukje gelezen had en zo met me te doen had. Dus ik ga er op in en zeg nogmaals wat een verschrikkelijke handicap het toch is geen namen met gezichten te kunnen onthouden. En hij vraagt of ik dan nu nog weet wie hij is. Ik zeg direct: “natuurlijk, jij bent Frank, maar wie nou toch die mevrouw is die ik net stond te zoenen is mij een raadsel”. Altijd fijn op HGC. Zeker als we winnen van hun 1^ste herenteam.

 

En winnen hebben de heren gedaan. In een week tweemaal van HGC en toen ook nog van Den Bosch, terwijl we tegen Rotterdam en Bloemendaal niet eens een echt modderfiguur geslagen hebben. Ter verdediging zeiden de grotere clubs dat ze natuurlijk hun internationals moesten misten. Waarop iemand van hdm mompelde dat wij wel 11 internationals missen. Hoe dan ook, een 6^de plek op het ANB AMRO toernooi met alle hoofdklasseclubs is een mooie afronding van de voorbereidingsfase van ons herenteam. Aanstaande zondag starten we dan om het eggie tegen landskampioen Bloemendaal. Komt allen en weet dat Studio Sport een verslag van de wedstrijd ’s avonds uit gaat zenden en Sport 1 zelfs een live-verslag brengt.

Overal is de voorbereiding in de laatste fase. De altijd lastige selecties zijn in alle geledingen van de club afgerond (of bijna afgerond) en dat is traditioneel een fase met veel verdriet en onbegrip. Ikzelf bemoei me natuurlijk niet tot nauwelijks met selecties, omdat ik er nu eenmaal zelfverklaard geen verstand van heb. En aan degenen die zich er wel mee bemoeien zeg ik dat wij van hdm vinden dat we bij voorkeur kiezen voor hdmmers en alleen bij een aanmerkelijke verbetering kiezen voor de nieuwkomer. Op papier een eenvoudige regel, maar in de praktijk knap weerbarstig. En in die gevallen komt het toch vooral ook aan op communicatie. Met de speler die het net niet haalt en in de jeugd ook met zijn of haar ouders. En dan graag in een positieve flow met de blik op de toekomst in een leuk ander 11-tal en kansen op sportieve revanche. Dan nog steeds breken er harten en toekomstbeelden die in de loop der tijd ergens op ons hdm zijn ontstaan, waar wij onvoldoende rekening mee hebben gehouden of die we op de een of andere manier onvoldoende aan de realiteit hebben getoetst. Want een intakegesprek is net zo belangrijk als een exit-gesprek en het voeren van een slecht-nieuws-gesprek is niet makkelijk.
Aan het einde van de dag zijn wij amateurs in de zin van liefhebbers van het hockeyspel en daar gaat het om.

Laten we hoe dan ook samen verder oplopen het nieuwe seizoen in.

 

Jeroen Gribling