MC4: Kampioen na bloedstollende duels tegen Craeyenhout

"Wij spelen hockey...!"

Het was vooraf wat onduidelijk: Kon de MC4 nu wel of geen kampioen worden? 

De door sneeuw afgelaste en niet meer in te halen speelronde zorgde voor veel verwarring, waardoor het speelprogramma hoe dan ook niet voltooid kon worden. Maar bij een taaie competitie zonder kampioen voelde ook niemand zich goed. In onderling overleg met de directe concurrent, de MC3 van Craeyenhout, werd besloten dat de laatste speelronde allesbepalend zou zijn, in een directe confrontatie. De situatie: 8 gespeelde duels, 1 punt verschil in voordeel van hdm én een iets gunstiger doelsaldo. Dat het spannend zou worden, was iedereen duidelijk. In de eerste tweestrijd wist hdm met de kleinst mogelijke marge te winnen: 4-3. En ook op het veld was het nipt: 2-1.

Zondag 11 februari moest het gebeuren, in de charmante sporthal De Wielepet in Monster. Als de hoeveelheid publiek een indicatie is van de lading van een wedstrijd, dan was het direct duidelijk dat er iets speciaals op het spel stond. Het was ook duidelijk dat de fysiek sterke MC2 van HDS, die het drieluik compleet maakte, weleens een heel bepalende factor kon worden.
Maar Craeyenhout zette gelijk de toon: 4-1 tegen HDS. En werd daarmee koploper in de virtuele stand. Toen was het tijd voor hdm – Craeyenhout. Terwijl het publiek er even goed voor ging zitten, deelde de Kraaien direct een zware tik uit: 0-1. Op zo’n moment kan een team breken of opstaan, en kampioenteams onderscheiden zich door de kunst van het opstaan te beheersen. Met een serie goede, meedogenloze aanvallen werd de stand binnen een handvol minuten omgebogen tot 4-1. Maar toen stonden er nog twintig minuten op de klok.

In een strijd om de denkbeeldige leven of dood golfde het spel in hoog tempo op en neer: Goal Craeyenhout, goal hdm, goal Craeyenhout, goal hdm, goal Craeyenhout en dus 6-4, met nog twee minuten op de klok. De verdediging van hdm kraakte onder een zwart/rood/wit wanhoopsoffensief…maar hield stand. De felbegeerde koppositie was een feit, en dus de officieuze titel ook. De latere 3-3 tegen HDS zorgde voor een mooi bonuspuntje.

Anna van D., Mara, Amber, Roos, Sophie, Maxime, Anna van E., Celia, Bia, Isa, Rosa, Laura, Isis en Nora, coaches Hidde en Milo, teammanagers Ingrid en Elly, van harte gefeliciteerd! En succes in de rest van de veldcompetitie, waarin het ook ongekend spannend is, met nog een kraker tegen Craeyenhout voor de boeg.

 

Uit de teams overzicht